Oppositie en Coalitie

De dynamiek van de begrippenparen Dualisme – Monisme en Oppositie – Coalitie.

Gelezen in Binnenlands Bestuur van 12 november 2010.

Acht jaar na de invoering van het dualisme ligt monisme nog altijd op de loer en is het risico van opportunisme net zo groot, zo blijkt in Purmerend en Ronde venen.

“De raadsbehandeling van de begroting in Purmerend heeft laten zien dat dualisme niet vanzelfsprekend is. Tot hun verbijstering merkten de oppositiepartijen dat de coalitiepartijen met het college de begroting al hadden doorgesproken en voorgekookt. ‘Dat werd toegegeven bij de voorbereidende commissievergaderingen. Het bleek vervolgens bij de algemene beschouwingen. Behandeling van de begroting had daarom geen zin’, zegt Arie-Wim Boer, fractievoorzitter van Leefbaar Purmerend.”

Met de begrotingsbehandeling en de aanloop er naartoe, nog vers in het geheugen kan ik me volledig herkennen in het bovenstaand citaat. Veel van de Purmerendse ervaringen zie je terug in de Almelose situatie. Tot de dag van vandaag lopen de wethouders in en uit bij de fractievergaderingen. Alleen bij de ‘eigen’ partijen wel te verstaan. Daar komt nog bij dat de fractiekamers hermetisch gesloten zijn en de wandelgangen leeg zijn en na afloop van de vergadering is het vrijsnel stil in het stadhuis

Dat was overigens bij de start van het dualisme wel anders, toen werden wethouders bijkans geëxcommuniceerd als ze het lef hadden naar de fractievergadering te komen. Zelf behoorde ik tot de eerste generatie duale wethouders en heb het dus van dichtbij meegemaakt. D66 wethouders hadden het er wat minder moeilijk, omdat het in hun partij allang normaal wordt gevonden dat raadsleden in alle vrijheid hun mening kunnen vormen. 
 
Was de begroting in Almelo dicht getimmerd? Die vraag beantwoord ik met een volmondig ja. De gang van zaken heeft mij niet van het tegendeel kunnen overtuigen. In Almelose raad ontwikkelt zich een werkwijze waarin raadsleden ‘met elkaar’ in debat moeten, in plaats van met het college. Wat je dan ziet is dat het college letterlijk en figuurlijk achterover leunt. Versta me goed, ik keur een onderling debat van raadsleden niet af, in tegendeel, maar ik heb er groot bezwaar tegen dat het college daarvan wordt vrijgesteld. Met verbijstering hoor ik collegepartijen de besluiten van het college te vuur en te zwaard verdedigen. Alsof het hun eigen besluiten zijn. Mag ik u vragen, wie controleert dan wie?

En ja, het laat zich raden, als het zo ligt, dan heeft de oppositie altijd het nakijken. Immers de argumenten van de anderen doen er niet meer toe als de coalitie het collegebesluit ziet als haar besluit. Zo is het ook precies gegaan bij de behandeling van de begroting voor 2011. Niet alleen met de begroting, maar ook met het stadhuis en zgn. marsroute scenario’s.

Voorlopige conclusie: de helft - 1 doet er niet toe in Almelo, de helft +1, daar moet ’t geluk van komen.

Huub Isendoorn

Deel via: