Terug- en vooruit kijken.

Een terugblik op de D66 thema avond over allochtone ouderen in kleurrijk Almelo.

Veel allochtonen mensen zijn 50 jaar geleden naar Almelo gekomen om te werken. Zij hadden hier geen familie, noch kennissen. Zij spraken de Nederlandse taal niet door gebrek aan onderwijs. Analfabetisme komt in deze groep veel voor. Let wel, analfabetisme in de eigen taal, wat het erg moeilijk, zo niet onmogelijk maakt om goed een andere taal te leren. Goed onderwijs is belangrijk voor onze ontwikkeling, zo weten we.

Veel van hen waren ook niet in de gelegenheid. Het nieuwe land sloot niet aan bij hen achtergrond/cultuur en geloof. Kortom zij hebben geen gelegenheid gehad om zichzelf te ontwikkelen en waren bezig met de welvaart van hen zelf en van het land waarin zij belandde. Op het werk sprak niemand, een enkeling daargelaten, een woord Nederlands. Kortom inburgeren voor deze ouderen was en is, bijna onmogelijk op deze leeftijd. Zo begon ik met mijn inleiding voor die avond.

Vooral mensen van  1e en 2e  generatie hebben behoefte aan verzorging.
Er dient aandacht gegeven te worden aan kwetsbare groepen in de samenleving om ook voor hen zorg bruikbaar te maken in onze samenleving. Tijdens de avond is naar voren gekomen dat zij er vooral behoefte hebben aan een aparte vleugel in een bestaand wooncomplex voor ouderen. Zij willen wel gemengd wonen, maar vinden wel dat er rekening gehouden wordt met hun geloof, eten (halal) en cultuur. Speciale aandacht is nodig voor de taalbarrière, die adequate verzorging van deze groep bemoeilijkt. 

Er dient aandacht gegeven te worden aan deze kwetsbare groep in de samenleving. Ook voor hen moet zorg benutbaar/bereikbaar zijn. Deze mensen hebben behoefte aan contact met landgenoten. Zij kunnen dan hun zorgen delen en bespreken, dat voorkomt dan weer vereenzaming en een positieve invloed op gezondheid. 
Bij gezond- en succesvol ouder worden gaat het niet alleen om het voorkomen en uitstellen van ziekten en het bevorderen van een gezonde leefstijl. Ook preventie van beperkingen in het functioneren, het voorkomen van verlies aan zelfredzaamheid en het terugdringen van afhankelijkheid van de zorg, is minstens zo belangrijk. Kortom, hoe groter de kans op geen of een uitgestelde zorg betekent minder beroep doen op financiële middelen van de zorg.
 
Samen moeten wij, oud of jong, autochtoon of allochtoon, gemeente en organisaties, moeten wij samen op zoek gaan voor een goede oplossing voor deze doelgroep. Dat ook zij een goede regeling treffen voor hun oude dag, ondanks de bezuinigingen. Na de zomervakantie wordt een commissie opgezet.
Wij houden u op de hoogte van de ontwikkelingen.

Imran Dikmen-Yalci

Deel via: